Gisteren was ik jarig, nu weet ik persoonlijk niet welke gevoelens je/u daar zelf bij hebt maar ik vind het meestal wel leuk op jarig te zijn. Behalve gisteren, dit lag er natuurlijk aan dat ik nogal ziek was. Hoe dan ook, dat was niet waar ik het over wou hebben.
Jarig zijn heeft iets bijzonder in zich: op de een of andere manier creëert het bij iedereen de kracht om lief voor je te zijn, opeens stuurt iedereen berichtjes met lieve wensen en daarbovenop krijg je nog bergen cadeautjes ook…
Van sommige mensen ben je dat natuurlijk gewoon, mensen die als levensmotto hebben “hoe gaat het met je?”, van die mensen die echt geïnteresseerd zijn in het leven van anderen, mensen die gemaakt zijn om te bemoedigen of de soort mensen die anderen gewoon graag verrassen met een leuk kleinigheidje.
Maar laat ons eerlijk zijn, het zou fout zijn om te stellen dat iedereen die verjaardagswensen stuurt bij een van bovenstaande soort mensen hoort? Na een vage blik op mijn facebookwall en een grove schatting zijn 8/10 verjaardagswensen van mensen die nooit eerder, tenzij met mijn verjaardag, op mijn wall hebben geschreven en beter nog, zelfs zelden met mij praten.
Of ik het hen kwalijk neem? Neen! Maar toch was het iets wat mij opviel. Hoe komt het dat mensen op je verjaardag ineens verjaardagswensen sturen?
Dat een verjaardag een bijzondere dag is, oké. Maar waarom dan niet met kerst, Nieuwjaar of Pasen en wel op de verjaardag(en voor sommige grapjassen natuurlijk ook op dierendag…)?
Over het waarom van dit fenomeen heb ik eigenlijk niets zinnigs te zeggen. Het leek mij alleen zo jammer dat mensen enkel lieve berichtjes, bemoedigingen& felicitaties krijgen als ze jarig zijn. Zijn wij mensen dan geen wezens die ook tussendoor eens een bemoedigingetje kunnen gebruiken?
Bij deze: lieve knuffels voor jullie allemaal!
ps: uiteraard was ik niet gisteren jarig maar om de leegte op deze blog al een beetje op te vullen: enkele oudere blogs.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Zeer interessant standpunt!
BeantwoordenVerwijderenInderdaad, waarom laten veel mensen niets van zich horen, behalve op je verjaardag?
Na even er over nagedacht te hebben, ben ik met het volgende op de proppen gekomen:
Veel mensen, ik inclusief, hebben iets als "uit het oog, uit het hart". Als ik iemand op straat tegenkom die ik redelijk ken, zal ik er ook mee praten. Op facebook niet, die onpersoonlijkheid haat ik. Dus als ik ze een tijd niet meer zie, laat ik ook lang niks meer van me weten.
Als je jarig bent, krijg je een bericht van facebook, van je agenda, zie je het staan op je kalender... Omdat het een speciale dag is. Je wordt er aan herinnerd.
En inderdaad, waarom dan niet met Pasen of met Kerstmis of een andere feestdag? Mijn redelijk simpele antwoord is: omdat ik teveel mensen ken die ik dan wensen moet sturen. Ik laat op een speciale dag gerust iets van mij weten, maar slechts naar een select "clubje" mensen. Meestal die mensen die ik veel zie...
Daarom horen sommige mensen slechts iets van mij op hun verjaardag, en daarnaast niet.
Maar dat zijn slechts mijn gedachten. Waarschijnlijk zijn er nog vele andere redens...